Der Dippeler
von Otto Drommer, Canada
(*oa = sprich ein offenes O wie in dem Wort Koch)
|
Met de Mädcher sin mer spaziere igange, Arm en Arm hadden mer oaß enihange. Wat han mir ämol vill ilacht, doa hammer ä schienes Steckelche imacht.
|
|
|
"Soa hihr ämol, Dau kanns god dippele, awer häi der Stäin kanns Dau net schippele!" "Wat es dat dann, dat wär ilacht, geff acht wie der de Bärch ronner kracht!"
|
|
|
"Der gruße Stäin koam zom Fall, bäim Bauer gähn de Gäßestall! Der Bauer häd ischannt un ischreit, "Mir lewen ener schlechte Zeit!"
|
|
|
"Mäi Schäierdoor es ganz kapott, die Biewerer Unduchte loafen fott. Dat soan ich euch ihr lewe Läit, die Päns die weren anizait!"
|
|
|
All dat Schänne häd nix enibracht, die Modder hat ganz anerchter idacht. Doch endlich koam et och an et Licht: "Nä mäine Dippeler dud dat nett!"
|
Dieses Gedicht ging uns mit der letzten Post unseres allzu früh, bei einem Besuch in Niederbieber, verstorbenen Freundes und Mitgliedes Otto Drommer zu.