Dat unduchene Mensch !
von Jürgen Herbst
(*oa = sprich ein offenes O wie in dem Wort Koch)
Och freher goaf et schon Läjd en Biewer die sich e Dienstmädche hale konnten. Am lewste wor denne Herrschafte su e Mädche, dat unschuldich, brav un unverdoarwe vor. Bäi de "gnädige" Frau wor dat Mienche en Stellung. Et wor sihr fleißich, botzt, wäscht un backt goode Koche, et micht och denn Kerle em Dorf kän schiene Oche, ....su jedenfalls dut dat die Herrschaft glowe!
Änes Dachs jedoch hättet sich veroade. Bäim Hausbotz stiht dat Mienche plötzlich doa, met Säidestremp un huhe Schoh. Die Gnädige es ganz verwonnert, woremm hät dat Mienche sich su offidonnert? Doa sät dat unduchene Mensch ganz ohne motze: "Ich soll doch häit de Fenstere an de Stroaßeseit botze!".